Benim gönlüme onun ateşini düşüren Mevla,onun yüreğine benim ateşimi neden koymadı diye ağlıyor,kederleniyorum.Düne kadar çok konuşan,az düşünen ben;onu görüp,tanıdığımdan beri çok düşünüyor,az konuşuyorum.Lakin güzel ile çirkini,iyi ile kötüyü düşünmek değil benimkisi,hep O'nu düşünmek.Sorularım,sorgulamalarım bitmiyor bir türlü.Gündüzlerime konuşun diye,gecelerime susun diye yalvarıyorum.Gündüzler susuyor,geceler üstüme gelmekten yorulmuyor.Bağırıyorum,isyan ediyorum;sesim karanlıkta kayboluyor.Gözü gözüme bakmıyor,yüzü yüzüme dönmüyor.Büyük bir ümitle yanına koşuyorum;ümidim,katilim oluyor.Şimdi soruyorum neden ?
Benim gönlüme onun ateşini koyan Mevla,onun gönlüne benim ateşimi neden koymuyor ?
