Öyle bir an gelir ki zaman durur sanki,kanin cekilir hani..bir an basini kasir hic alakasi olmayan seyler gelir aklina biraz daha düsünürsün isin icinden cikamazsin..Vay be dersin kendi kendine..ardindan kendini tartarsin gönül terazisinde..takvime bakarsin,sonrada saate.."sahi o kadar zaman gecti mi?" dersin kendi kendine...alakasiz seyleri düsünür durursun..sonra birden o gelir aklına "ne güzel zamanlardı" dersin icinden o an yaşağığın duygular sözcüklere dökülemeyecek kadar derin bir yaradır kalbinde..asıl kedere ve efkara bağladığın zaman bu zamandır..o kadar efkarlanırsın ki vurursun şişenin dibine..işte o zaman anlarsın zaten aşkların hep yalan dolan olduğunu ama o birtürlü çıkmaz aklından..telefonuna gelen her mesajda heyecanlanırsın ondan mı geldi diye..fakat her seferinde karavana..olsun dersin birdahaki sefere bir umut işte ama içindeki acı bir türlü bırakmaz bırakamaz seni..çünkü harbiden sevmişsindir,aşık olmuşsundur..
İşte hayat böyledir ne olursa olsun kendinizi üzmeyin..çünkü hayatın kahpelikleri kaçınılmaz bir gerçektir..
